Ustawa o nadzorze nad rynkiem kapitałowym rozszerza katalog podmiotów zobowiązanych do opłat na rzecz systemu nadzoru

Ustawa o nadzorze nad rynkiem kapitałowym rozszerza katalog podmiotów zobowiązanych do opłat na rzecz systemu nadzoru

Szymon Okoń ustawa o nadzorze nad rynkiem kapitałowym rynki kapitałowe
Ustawa z dnia 12 czerwca 2015 roku o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem kapitałowym oraz niektórych innych ustaw („Ustawa”) wprowadziła, z dniem 1 stycznia 2016 roku, modyfikację sposobu finansowania nadzoru nad rynkiem kapitałowym, głównie poprzez rozszerzenie katalogu podmiotów zobowiązanych do ponoszenia opłat na rzecz systemu nadzoru.

Równomierny podział kosztów ponoszonych przez uczestników rynku kapitałowego

Analiza postanowień ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o nadzorze nad rynkiem kapitałowym prowadzi do wniosku, że system kontroli nad rynkiem kapitałowym został zmieniony przede wszystkim w zakresie katalogu podmiotów zobowiązanych do wnoszenia opłat oraz w konsekwencji zmianie uległa struktura opłat, które stanowią źródło finansowania nadzoru.

W dotychczasowym stanie prawnym podmiotami, które w głównej mierze ponosiły ciężar funkcjonowania systemu kontroli nad rynkiem kapitałowym były Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. („GPW”) oraz Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. („KDPW”). Oznacza to, że w praktyce pozostali uczestnicy rynku ponosili koszty pośrednio, poprzez odprowadzanie opłat za usługi świadczone przez GPW oraz KDPW.

Nowelizacja zawarta w Ustawie wprowadziła równomierną partycypację poszczególnych uczestników w ponoszeniu kosztów nadzoru nad rynkiem kapitałowym. W związku z tym, nowe obowiązki zostały nałożone na podmioty, które poprzednio nie były objęte bezpośrednimi obciążeniami, w tym m.in. na:

  • spółki publiczne,
  • towarzystwa funduszy inwestycyjnych czy
  • zagraniczne firmy inwestycyjne.

Obowiązek ponoszenia stałych opłat rocznych na rzecz systemu nadzoru

System finansowania nadzoru nad rynkiem kapitałowym, zarówno w poprzednim stanie prawnym jak również po wejściu w życie Ustawy nowelizującej, opiera się na dwóch rodzajach opłat:

  • opłaty jednorazowe;
  • stałe opłaty roczne.

Opłaty jednorazowe są uiszczane na rzecz organu nadzoru – Komisji Nadzoru Finansowego – w związku z udzieleniem zarówno różnego rodzaju zgód i zezwoleń, jak i podjęciem innych czynności o podobnym charakterze.

Zmiana w zakresie podmiotów zobowiązanych dotyczy stałych opłat rocznych, które w myśl obecnej regulacji są ponoszone przez wszystkich uczestników rynku kapitałowego.

W stosunku do towarzystw funduszy inwestycyjnych Ustawa, poprzez nowelizację ustawy z dnia 27 maja 2004 roku o funduszach inwestycyjnych, wprowadziła obowiązek ponoszenia opłat w wysokości iloczynu średniej rocznej sumy wartości aktywów zarządzanych przez dane towarzystwo oraz stawki nieprzekraczającej 0,008%. Kwota ta jednak nie może być mniejsza niż równowartość w złotych 750 euro.

Spółki publiczne, których akcje dopuszczone są do obrotu na rynku regulowanym, w przypadku gdy RP jest dla nich państwem macierzystym lub których akcje są wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, obowiązane są do wnoszenia opłat rocznych w wysokości nie większej niż 0,01% kapitału własnego. Kapitał brany pod uwagę przy wyliczaniu tej kwoty stanowi kapitał własny wykazany w ostatnim rocznym sprawozdaniu finansowym opublikowanym lub przekazanym do publicznej wiadomości. Kwota wpłacana przez spółki publiczne nie może być jednak niższa niż równowartość 1.500 euro i wyższa niż równowartość 30.000 euro.

Teskt został opracowany przez dr Szymona Okonia, radcę prawnego, Partnera w Kancelarii SSW oraz Dawida Brudzisza, Legal Assistant w Kancelarii SSW. 


Autor

:theone/f_name

Szymon Okoń

Partner w SSW Pragmatic Solutions

Dr Szymon Okoń, radca prawny, doktor nauk prawnych, doktor nauk ekonomicznych w zakresie finansów....

Powiązane