Zmiany w zasadach wynagradzania i przechowywania aktywów przez TFI

Zmiany w zasadach wynagradzania i przechowywania aktywów przez TFI

Szymon Okoń UCITS fundusze inwestycyjne implementacja polityka wynagrodzeń zarządzanie ryzykiem
Zagadnienia polityki wynagrodzeń i sposobu przechowywania aktywów to kolejne kwestie regulowane przez Dyrektywę UCITS V, które znalazły odzwierciedlenie w projekcie nowelizacji ustawy o funduszach inwestycyjnych.

Te kluczowe zagadnienia Dyrektywy UCITS V w projekcie nowelizacji ustawy o funduszach inwestycyjnych zostały uregulowane bardzo pobieżnie – dlatego konieczne jest odwołanie się do implementowanej regulacji.

Już w preambule Dyrektywy UCITS V wskazano, że właściwa polityka wynagrodzeń sprzyja ograniczeniu nadmiernego ryzyka podejmowanego przez pracowników funduszy inwestycyjnych oraz prawidłowej kontroli nad procesem inwestycyjnym. Ponadto, wskazano, że zmienne wynagrodzenie, które najczęściej uzależnione jest od osiąganych wyników, co sprzyja podejmowaniu nadmiernego ryzyka, powinno być ustanawiane jedynie w wyjątkowych przypadkach.

Podstawowym celem polityki wynagrodzeń jest wspieranie rozsądnego i skutecznego zarządzanie ryzykiem, przy jednoczesnym ukształtowaniu jej zasad w zgodzie ze strategią, celami, wartościami i interesami spółki zarządzającej funduszami. Dyrektywa UCITS V nakazuje, aby polityką wynagrodzeń objęci byli pracownicy mający wpływ na ryzyko działalności, osoby sprawujące nad nimi kontrolę, kadra kierownicza wyższego szczebla oraz osoby, których wynagrodzenie jest na poziomie członków kadry kierowniczej. Raz na rok powinien być dokonywany przegląd zasad polityki wynagrodzeń i ich realizacji.

Nowelizacja ustawy, wprowadzająca zapisy Dyrektywy UCITS V, stanowi jedynie, że towarzystwa funduszy inwestycyjnych są obowiązane do opracowania i wprowadzenia polityki wynagrodzeń obejmującej wyżej wymienione kategorie pracowników, natomiast zasady wynagradzania powinny być dostosowane do wielkości i struktury TFI i jego funduszy oraz nie mogą promować podejmowania nadmiernego ryzyka. Bardziej szczegółowe regulacje pozostawiono ministrowi właściwemu do spraw instytucji finansowych.

Dotychczas zasady przechowywania aktywów były określane w umowie pomiędzy depozytariuszem a TFI. W tym kontekście Dyrektywa UCITS V wyróżnia dwie kategorie aktywów przechowywanych – instrumenty finansowe oraz inne. W odniesieniu do pierwszej grupy depozytariusz jest zobowiązany do (i) zapisywania instrumentów finansowych, które można zarejestrować na rachunku instrumentów finansowych, otwartym w księgach depozytariusza oraz (ii) przechowywania niezdematerializowanych instrumentów finansowych.

Depozytariusz ma obowiązek zapewnić, aby stan instrumentów finansowych rejestrowanych w księgach został odzwierciedlony na odrębnych rachunkach w sposób umożliwiający identyfikację przynależności środków do danego funduszu. W zakresie innych aktywów depozytariusz ma obowiązek zweryfikować tytuł własności funduszu na podstawie dostarczonych dokumentów i informacji – dopiero wtedy może umieścić aktywa w prowadzonym przez siebie rejestrze. W ustawie nowelizującej polskie prawo ustawodawca w zasadzie powtórzył bez zmian te uregulowania Dyrektywy UCITS V.


Autor

:theone/f_name

Szymon Okoń

Partner w SSW Pragmatic Solutions

Dr Szymon Okoń, radca prawny, doktor nauk prawnych, doktor nauk ekonomicznych w zakresie finansów....

Zapraszamy do zapoznania się z naszą praktyką w tym zakresie:

Powiązane